grodzić

Polish

From Proto-Slavic *gorditi, from *gordъ.

IPA^(key): /ˈɡrɔ.d͡ʑit͡ɕ/

grodzić impf (perfective ogrodzić)

Conjugation of grodzić impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		grodzić
present tense	1st	grodzę			grodzimy
	2nd	grodzisz			grodzicie
	3rd	grodzi			grodzą
past tense	1st	grodziłem	grodziłam		grodziliśmy	grodziłyśmy
	2nd	grodziłeś	grodziłaś		grodziliście	grodziłyście
	3rd	grodził	grodziła	grodziło	grodzili	grodziły
future tense	1st	będę grodził¹	będę grodziła¹		będziemy grodzili¹	będziemy grodziły¹
	2nd	będziesz grodził¹	będziesz grodziła¹		będziecie grodzili¹	będziecie grodziły¹
	3rd	będzie grodził¹	będzie grodziła¹	będzie grodziło¹	będą grodzili¹	będą grodziły¹
conditional	1st	grodziłbym	grodziłabym		grodzilibyśmy	grodziłybyśmy
	2nd	grodziłbyś	grodziłabyś		grodzilibyście	grodziłybyście
	3rd	grodziłby	grodziłaby	grodziłoby	grodziliby	grodziłyby
imperative	1st	—			gródźmy
	2nd	gródź			gródźcie
	3rd	niech grodzi			niech grodzą
active adjectival participle		grodzący	grodząca	grodzące	grodzący	grodzące
passive adjectival participle		grodzony	grodzona	grodzone	grodzeni	grodzone
contemporary adverbial participle		grodząc
impersonal past		grodzono
verbal noun		grodzenie
¹ or: będę grodzić, będziesz grodzić etc.

verbs derived from grodzić

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.