gravitatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of gravitō.
Participle
gravitātus m (feminine gravitāta, neuter gravitātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | gravitātus | gravitāta | gravitātum | gravitātī | gravitātae | gravitāta | |
| genitive | gravitātī | gravitātae | gravitātī | gravitātōrum | gravitātārum | gravitātōrum | |
| dative | gravitātō | gravitātō | gravitātīs | ||||
| accusative | gravitātum | gravitātam | gravitātum | gravitātōs | gravitātās | gravitāta | |
| ablative | gravitātō | gravitātā | gravitātō | gravitātīs | |||
| vocative | gravitāte | gravitāta | gravitātum | gravitātī | gravitātae | gravitāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.