graduatus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ɡra.duˈaː.tus/, [ɡra.dʊˈaː.tʊs]
Adjective
graduātus (feminine graduāta, neuter graduātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | graduātus | graduāta | graduātum | graduātī | graduātae | graduāta | |
| genitive | graduātī | graduātae | graduātī | graduātōrum | graduātārum | graduātōrum | |
| dative | graduātō | graduātō | graduātīs | ||||
| accusative | graduātum | graduātam | graduātum | graduātōs | graduātās | graduāta | |
| ablative | graduātō | graduātā | graduātō | graduātīs | |||
| vocative | graduāte | graduāta | graduātum | graduātī | graduātae | graduāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.