gluti

Etymology

From Russian глота́ть (glotátʹ), French engloutir.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈɡluti/

Verb

gluti (present glutas, past glutis, future glutos, conditional glutus, volitive glutu)

1. to swallow

Conjugation

Conjugation of gluti present past future singular plural singular plural singular plural tense glutas glutis glutos active participle glutanta glutantaj glutinta glutintaj glutonta glutontaj acc. glutantan glutantajn glutintan glutintajn glutontan glutontajn passive participle glutata glutataj glutita glutitaj glutota glutotaj acc. glutatan glutatajn glutitan glutitajn glutotan glutotajn nominal active participle glutanto glutantoj glutinto glutintoj glutonto glutontoj acc. glutanton glutantojn glutinton glutintojn glutonton glutontojn nominal passive participle glutato glutatoj glutito glutitoj glutoto glutotoj acc. glutaton glutatojn glutiton glutitojn glutoton glutotojn adverbial active participle glutante glutinte glutonte adverbial passive participle glutate glutite glutote infinitive gluti imperative glutu conditional glutus

Verb

glutī

1. second-person singular present active imperative of glutiō