gifregnan
Old Saxon
Etymology
From gi- + fregnan. Cognate with Old English ġefriġnan.
Verb
gifregnan
- to experience
Conjugation
Conjugation of gifregnan (strong class 3)
| infinitive | gifregnan | |
|---|---|---|
| indicative | present | past |
| 1st person singular | gifrignu | gifragn |
| 2nd person singular | gifrignis | gifrugni |
| 3rd person singular | gifrignid | gifragn |
| plural | gifregnad | gifrugnun |
| subjunctive | present | past |
| 1st person singular | gifregne | gifrugni |
| 2nd person singular | gifregnes | gifrugnis |
| 3rd person singular | gifregne | gifrugni |
| plural | gifregnen | gifrugnin |
| imperative | present | |
| singular | gifregn | |
| plural | gifregnad | |
| participle | present | past |
| gifrignandi | gifrognan | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.