giąć

See also: giac and giác

Polish

From Proto-Slavic *gъnǫti.

giąć impf

Conjugation of giąć impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		giąć
present tense	1st	gnę			gniemy
	2nd	gniesz			gniecie
	3rd	gnie			gną
past tense	1st	giąłem	gięłam		gięliśmy	gięłyśmy
	2nd	giąłeś	gięłaś		gięliście	gięłyście
	3rd	giął	gięła	gięło	gięli	gięły
future tense	1st	będę giął¹	będę gięła¹		będziemy gięli¹	będziemy gięły¹
	2nd	będziesz giął¹	będziesz gięła¹		będziecie gięli¹	będziecie gięły¹
	3rd	będzie giął¹	będzie gięła¹	będzie gięło¹	będą gięli¹	będą gięły¹
conditional	1st	giąłbym	gięłabym		gięlibyśmy	gięłybyśmy
	2nd	giąłbyś	gięłabyś		gięlibyście	gięłybyście
	3rd	giąłby	gięłaby	gięłoby	gięliby	gięłyby
imperative	1st	—			gnijmy
	2nd	gnij			gnijcie
	3rd	niech gnie			niech gną
active adjectival participle		gnący	gnąca	gnące	gnący	gnące
passive adjectival participle		gięty	gięta	gięte	gięci	gięte
contemporary adverbial participle		gnąc
impersonal past		gięto
verbal noun		gięcie
¹ or: będę giąć, będziesz giąć etc.

verbs derived from giąć

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.