gezegen

Dutch

Pronunciation

  • Audio(file)

Etymology 1

  1. past participle of zijgen

Participle

gezegen

  1. slumped, downfallen

Declension

Inflection of gezegen
uninflected gezegen
inflected gezegen
comparative —
positive
predicative/adverbial gezegen
indefinite m./f. sing. gezegen
n. sing. gezegen
plural gezegen
definite gezegen
partitive gezegens

Etymology 2

ge- +‎ zegenen

Noun

gezegen n (uncountable)

  1. (the act of) blessing
    • 1874, H. J. J. Prenger, “Eene huwelijksplechtigheid volgens den ritus der Russische Kerk”, in De Katholiek, number 66, page 91–92:
      Bovendien maakt thans òf de ongeloovige geest des predikants, òf die van het echtpaar, òf van het gehoor, òf zelfs van allen, die bij het sluiten van den echt betrokken zijn, dat geheele gebed en al dat gezegen dikwerf tot eene zoetsappige huichelarij.

Turkish

Etymology

From gezmek (“to wander”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ɡezeˈɡen/
  • Hyphenation: ge‧ze‧gen

Noun

gezegen (definite accusative gezegeni, plural gezegenler)

  1. (astronomy) planet

Declension

Inflection
Nominative gezegen
Definite accusative gezegeni
Singular Plural
Nominative gezegen gezegenler
Definite accusative gezegeni gezegenleri
Dative gezegene gezegenlere
Locative gezegende gezegenlerde
Ablative gezegenden gezegenlerden
Genitive gezegenin gezegenlerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular gezegenim gezegenlerim
2nd singular gezegenin gezegenlerin
3rd singular gezegeni gezegenleri
1st plural gezegenimiz gezegenlerimiz
2nd plural gezegeniniz gezegenleriniz
3rd plural gezegenleri gezegenleri

Synonyms

Hypernyms

Hyponyms

Derived terms

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.