gładzić

Polish

From Proto-Slavic *gladiti.

IPA^(key): /ˈɡwa.d͡ʑit͡ɕ/

gładzić impf (perfective pogładzić or wygładzić)

Conjugation of gładzić impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		gładzić
present tense	1st	gładzę			gładzimy
	2nd	gładzisz			gładzicie
	3rd	gładzi			gładzą
past tense	1st	gładziłem	gładziłam		gładziliśmy	gładziłyśmy
	2nd	gładziłeś	gładziłaś		gładziliście	gładziłyście
	3rd	gładził	gładziła	gładziło	gładzili	gładziły
future tense	1st	będę gładził¹	będę gładziła¹		będziemy gładzili¹	będziemy gładziły¹
	2nd	będziesz gładził¹	będziesz gładziła¹		będziecie gładzili¹	będziecie gładziły¹
	3rd	będzie gładził¹	będzie gładziła¹	będzie gładziło¹	będą gładzili¹	będą gładziły¹
conditional	1st	gładziłbym	gładziłabym		gładzilibyśmy	gładziłybyśmy
	2nd	gładziłbyś	gładziłabyś		gładzilibyście	gładziłybyście
	3rd	gładziłby	gładziłaby	gładziłoby	gładziliby	gładziłyby
imperative	1st	—			gładźmy
	2nd	gładź			gładźcie
	3rd	niech gładzi			niech gładzą
active adjectival participle		gładzący	gładząca	gładzące	gładzący	gładzące
passive adjectival participle		gładzony	gładzona	gładzone	gładzeni	gładzone
contemporary adverbial participle		gładząc
impersonal past		gładzono
verbal noun		gładzenie
¹ or: będę gładzić, będziesz gładzić etc.

(to stroke):

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.