gölge

Turkish

Etymology

From Old Turkic kölige, from Proto-Turkic *köl-.

Pronunciation

  • IPA(key): [ɟœlɟɛ]
  • Hyphenation: göl‧ge

Noun

gölge

  1. shadow

Declension

Inflection
Nominative gölge
Definite accusative gölgeyi
Singular Plural
Nominative gölge gölgeler
Definite accusative gölgeyi gölgeleri
Dative gölgeye gölgelere
Locative gölgede gölgelerde
Ablative gölgeden gölgelerden
Genitive gölgenin gölgelerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular gölgem gölgelerim
2nd singular gölgen gölgelerin
3rd singular gölgesi gölgeleri
1st plural gölgemiz gölgelerimiz
2nd plural gölgeniz gölgeleriniz
3rd plural gölgeleri gölgeleri
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.