furibundus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /fu.riˈbun.dus/, [fʊ.rɪˈbʊn.dʊs]
Adjective
furibundus (feminine furibunda, neuter furibundum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | furibundus | furibunda | furibundum | furibundī | furibundae | furibunda | |
| genitive | furibundī | furibundae | furibundī | furibundōrum | furibundārum | furibundōrum | |
| dative | furibundō | furibundō | furibundīs | ||||
| accusative | furibundum | furibundam | furibundum | furibundōs | furibundās | furibunda | |
| ablative | furibundō | furibundā | furibundō | furibundīs | |||
| vocative | furibunde | furibunda | furibundum | furibundī | furibundae | furibunda | |
Derived terms
- semel furibundus, semper furibundus praesumitur (“once shown to be insane, always presumed to be insane”)
Related terms
Descendants
References
- furibundus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- furibundus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- furibundus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.