funerarius
Latin
Etymology
From the oblique stem fūner- of fūnus (“funeral”, “death”) + -ārius (“-ary”, “pertaining to”)
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /fuː.neˈraː.ri.us/, [fuː.nɛˈraː.ri.ʊs]
- (Ecclesiastical) IPA(key): /fu.neˈra.ri.us/, [fu.neˈraː.ri.us]
Adjective
fūnerārius (feminine fūnerāria, neuter fūnerārium); first/second declension
- (Late Latin) Of or pertaining to a funeral; funeral (attributive)
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | fūnerārius | fūnerāria | fūnerārium | fūnerāriī | fūnerāriae | fūnerāria | |
| genitive | fūnerāriī | fūnerāriae | fūnerāriī | fūnerāriōrum | fūnerāriārum | fūnerāriōrum | |
| dative | fūnerāriō | fūnerāriō | fūnerāriīs | ||||
| accusative | fūnerārium | fūnerāriam | fūnerārium | fūnerāriōs | fūnerāriās | fūnerāria | |
| ablative | fūnerāriō | fūnerāriā | fūnerāriō | fūnerāriīs | |||
| vocative | fūnerārie | fūnerāria | fūnerārium | fūnerāriī | fūnerāriae | fūnerāria | |
Descendants
(all borrowings)
Noun
fūnerārius m (genitive fūnerāriī); second declension
Inflection
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | fūnerārius | fūnerāriī |
| genitive | fūnerāriī | fūnerāriōrum |
| dative | fūnerāriō | fūnerāriīs |
| accusative | fūnerārium | fūnerāriōs |
| ablative | fūnerāriō | fūnerāriīs |
| vocative | fūnerārie | fūnerāriī |
References
- funerarius in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- funerarius in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.