functurus
Latin
Etymology
Future active participle of fungor
Participle
fūnctūrus m (feminine fūnctūra, neuter fūnctūrum); first/second declension
- about to perform
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | fūnctūrus | fūnctūra | fūnctūrum | fūnctūrī | fūnctūrae | fūnctūra | |
| genitive | fūnctūrī | fūnctūrae | fūnctūrī | fūnctūrōrum | fūnctūrārum | fūnctūrōrum | |
| dative | fūnctūrō | fūnctūrō | fūnctūrīs | ||||
| accusative | fūnctūrum | fūnctūram | fūnctūrum | fūnctūrōs | fūnctūrās | fūnctūra | |
| ablative | fūnctūrō | fūnctūrā | fūnctūrō | fūnctūrīs | |||
| vocative | fūnctūre | fūnctūra | fūnctūrum | fūnctūrī | fūnctūrae | fūnctūra | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.