formalis
See also: formális
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /foːrˈmaː.lis/, [foːrˈmaː.lɪs]
Adjective
fōrmālis (neuter fōrmāle); third declension
- formal
- theoretical
- titular
- serving as a model
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | fōrmālis | fōrmāle | fōrmālēs | fōrmālia | |
| genitive | fōrmālis | fōrmālium | |||
| dative | fōrmālī | fōrmālibus | |||
| accusative | fōrmālem | fōrmāle | fōrmālēs, fōrmālīs | fōrmālia | |
| ablative | fōrmālī | fōrmālibus | |||
| vocative | fōrmālis | fōrmāle | fōrmālēs | fōrmālia | |
Descendants
References
- formalis in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- formalis in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.