forkuri

Esperanto

Etymology

From for- +‎ kuri.

Pronunciation

  • IPA(key): /forˈku.ri/
  • Hyphenation: for‧ku‧ri

Verb

forkuri (present forkuras, past forkuris, future forkuros, conditional forkurus, volitive forkuru)

  1. to run away

Conjugation

Conjugation of forkuri
present past future
singular plural singular plural singular plural
tense forkuras forkuris forkuros
active participle forkuranta forkurantaj forkurinta forkurintaj forkuronta forkurontaj
acc. forkurantan forkurantajn forkurintan forkurintajn forkurontan forkurontajn
passive participle forkurata forkurataj forkurita forkuritaj forkurota forkurotaj
acc. forkuratan forkuratajn forkuritan forkuritajn forkurotan forkurotajn
nominal active participle forkuranto forkurantoj forkurinto forkurintoj forkuronto forkurontoj
acc. forkuranton forkurantojn forkurinton forkurintojn forkuronton forkurontojn
nominal passive participle forkurato forkuratoj forkurito forkuritoj forkuroto forkurotoj
acc. forkuraton forkuratojn forkuriton forkuritojn forkuroton forkurotojn
adverbial active participle forkurante forkurinte forkuronte
adverbial passive participle forkurate forkurite forkurote
infinitive forkuri imperative forkuru conditional forkurus
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.