forcipatus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /for.kiˈpaː.tus/, [fɔr.kɪˈpaː.tʊs]
Adjective
forcipātus (feminine forcipāta, neuter forcipātum); first/second declension
Usage notes
- Used almost exclusively as a taxonomic epithet.
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | forcipātus | forcipāta | forcipātum | forcipātī | forcipātae | forcipāta | |
| genitive | forcipātī | forcipātae | forcipātī | forcipātōrum | forcipātārum | forcipātōrum | |
| dative | forcipātō | forcipātō | forcipātīs | ||||
| accusative | forcipātum | forcipātam | forcipātum | forcipātōs | forcipātās | forcipāta | |
| ablative | forcipātō | forcipātā | forcipātō | forcipātīs | |||
| vocative | forcipāte | forcipāta | forcipātum | forcipātī | forcipātae | forcipāta | |
Related terms
References
- forcipatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- forcipatus in Ramminger, Johann (accessed 16 July 2016) Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700, pre-publication website, 2005-2016
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.