focarius
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /foˈkaː.ri.us/, [fɔˈkaː.ri.ʊs]
Noun
focārius m (genitive focāriī); second declension
Inflection
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | focārius | focāriī |
| genitive | focāriī focārī1 |
focāriōrum |
| dative | focāriō | focāriīs |
| accusative | focārium | focāriōs |
| ablative | focāriō | focāriīs |
| vocative | focārī | focāriī |
1Found in older Latin (until the Augustan Age).
Derived terms
Descendants
- Portuguese: fogueiro
- Spanish: foguero
Adjective
focārius (feminine focāria, neuter focārium); first/second declension
- that which concerns the hearth
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | focārius | focāria | focārium | focāriī | focāriae | focāria | |
| genitive | focāriī | focāriae | focāriī | focāriōrum | focāriārum | focāriōrum | |
| dative | focāriō | focāriō | focāriīs | ||||
| accusative | focārium | focāriam | focārium | focāriōs | focāriās | focāria | |
| ablative | focāriō | focāriā | focāriō | focāriīs | |||
| vocative | focārie | focāria | focārium | focāriī | focāriae | focāria | |
Descendants
References
- focarius in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- focarius in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- focarius in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.