fluitaturus

Latin

Etymology

Future active participle of fluitō.

Participle

fluitātūrus m (feminine fluitātūra, neuter fluitātūrum); first/second declension

  1. about to flow, wave, waver

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative fluitātūrus fluitātūra fluitātūrum fluitātūrī fluitātūrae fluitātūra
genitive fluitātūrī fluitātūrae fluitātūrī fluitātūrōrum fluitātūrārum fluitātūrōrum
dative fluitātūrō fluitātūrō fluitātūrīs
accusative fluitātūrum fluitātūram fluitātūrum fluitātūrōs fluitātūrās fluitātūra
ablative fluitātūrō fluitātūrā fluitātūrō fluitātūrīs
vocative fluitātūre fluitātūra fluitātūrum fluitātūrī fluitātūrae fluitātūra
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.