flaturus
Latin
Etymology
Future active participle of flō.
Participle
flātūrus m (feminine flātūra, neuter flātūrum); first/second declension
- about to breathe
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | flātūrus | flātūra | flātūrum | flātūrī | flātūrae | flātūra | |
| genitive | flātūrī | flātūrae | flātūrī | flātūrōrum | flātūrārum | flātūrōrum | |
| dative | flātūrō | flātūrō | flātūrīs | ||||
| accusative | flātūrum | flātūram | flātūrum | flātūrōs | flātūrās | flātūra | |
| ablative | flātūrō | flātūrā | flātūrō | flātūrīs | |||
| vocative | flātūre | flātūra | flātūrum | flātūrī | flātūrae | flātūra | |
Derived terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.