flandricus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈflan.dri.kus/, [ˈfɫan.drɪ.kʊs]
Adjective
flandricus (feminine flandrica, neuter flandricum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | flandricus | flandrica | flandricum | flandricī | flandricae | flandrica | |
| genitive | flandricī | flandricae | flandricī | flandricōrum | flandricārum | flandricōrum | |
| dative | flandricō | flandricō | flandricīs | ||||
| accusative | flandricum | flandricam | flandricum | flandricōs | flandricās | flandrica | |
| ablative | flandricō | flandricā | flandricō | flandricīs | |||
| vocative | flandrice | flandrica | flandricum | flandricī | flandricae | flandrica | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.