flagellatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of flagellō.
Participle
flagellātus m (feminine flagellāta, neuter flagellātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | flagellātus | flagellāta | flagellātum | flagellātī | flagellātae | flagellāta | |
| genitive | flagellātī | flagellātae | flagellātī | flagellātōrum | flagellātārum | flagellātōrum | |
| dative | flagellātō | flagellātō | flagellātīs | ||||
| accusative | flagellātum | flagellātam | flagellātum | flagellātōs | flagellātās | flagellāta | |
| ablative | flagellātō | flagellātā | flagellātō | flagellātīs | |||
| vocative | flagellāte | flagellāta | flagellātum | flagellātī | flagellātae | flagellāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.