fatigatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of fatīgō.
Participle
fatīgātus m (feminine fatīgāta, neuter fatīgātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | fatīgātus | fatīgāta | fatīgātum | fatīgātī | fatīgātae | fatīgāta | |
| genitive | fatīgātī | fatīgātae | fatīgātī | fatīgātōrum | fatīgātārum | fatīgātōrum | |
| dative | fatīgātō | fatīgātō | fatīgātīs | ||||
| accusative | fatīgātum | fatīgātam | fatīgātum | fatīgātōs | fatīgātās | fatīgāta | |
| ablative | fatīgātō | fatīgātā | fatīgātō | fatīgātīs | |||
| vocative | fatīgāte | fatīgāta | fatīgātum | fatīgātī | fatīgātae | fatīgāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.