faginus
Latin
Etymology
From fāgus (“beech”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈfaː.ɡi.nus/, [ˈfaː.ɡɪ.nʊs]
Adjective
fāginus (feminine fāgina, neuter fāginum); first/second declension
- of or pertaining to a beech tree
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | fāginus | fāgina | fāginum | fāginī | fāginae | fāgina | |
| genitive | fāginī | fāginae | fāginī | fāginōrum | fāginārum | fāginōrum | |
| dative | fāginō | fāginō | fāginīs | ||||
| accusative | fāginum | fāginam | fāginum | fāginōs | fāginās | fāgina | |
| ablative | fāginō | fāginā | fāginō | fāginīs | |||
| vocative | fāgine | fāgina | fāginum | fāginī | fāginae | fāgina | |
Related terms
- fāgeus
- fāgineus
- fāgus
Descendants
References
- faginus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- faginus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- faginus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- faginus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.