factitius
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /fakˈtiː.ti.us/, [fakˈtiː.ti.ʊs]
Adjective
factītius (feminine factītia, neuter factītium); first/second declension
- Alternative form of factīcius
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | factītius | factītia | factītium | factītiī | factītiae | factītia | |
| genitive | factītiī | factītiae | factītiī | factītiōrum | factītiārum | factītiōrum | |
| dative | factītiō | factītiō | factītiīs | ||||
| accusative | factītium | factītiam | factītium | factītiōs | factītiās | factītia | |
| ablative | factītiō | factītiā | factītiō | factītiīs | |||
| vocative | factītie | factītia | factītium | factītiī | factītiae | factītia | |
References
- factitius in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.