faciligi

Etymology

facila (“easy”) +‎ -igi (“to cause to be”)

Verb

faciligi (present faciligas, past faciligis, future faciligos, conditional faciligus, volitive faciligu)

1. (transitive) to make something easy, to facilitate

Conjugation

Conjugation of faciligi present past future singular plural singular plural singular plural tense faciligas faciligis faciligos active participle faciliganta faciligantaj faciliginta faciligintaj faciligonta faciligontaj acc. faciligantan faciligantajn faciligintan faciligintajn faciligontan faciligontajn passive participle faciligata faciligataj faciligita faciligitaj faciligota faciligotaj acc. faciligatan faciligatajn faciligitan faciligitajn faciligotan faciligotajn nominal active participle faciliganto faciligantoj faciliginto faciligintoj faciligonto faciligontoj acc. faciliganton faciligantojn faciliginton faciligintojn faciligonton faciligontojn nominal passive participle faciligato faciligatoj faciligito faciligitoj faciligoto faciligotoj acc. faciligaton faciligatojn faciligiton faciligitojn faciligoton faciligotojn adverbial active participle faciligante faciliginte faciligonte adverbial passive participle faciligate faciligite faciligote infinitive faciligi imperative faciligu conditional faciligus