füleik
Hungarian
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): [ˈfylɛʲik]
- Hyphenation: fü‧le‧ik
Noun
füleik
- third-person plural (multiple possessions) possessive of fül
Declension
| Inflection (stem in -e-, front unrounded harmony) | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| nominative | füleik | — |
| accusative | füleiket | — |
| dative | füleiknek | — |
| instrumental | füleikkel | — |
| causal-final | füleikért | — |
| translative | füleikké | — |
| terminative | füleikig | — |
| essive-formal | füleikként | — |
| essive-modal | füleikül | — |
| inessive | füleikben | — |
| superessive | füleiken | — |
| adessive | füleiknél | — |
| illative | füleikbe | — |
| sublative | füleikre | — |
| allative | füleikhez | — |
| elative | füleikből | — |
| delative | füleikről | — |
| ablative | füleiktől | — |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.