exturbatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of exturbō.
Participle
exturbātus m (feminine exturbāta, neuter exturbātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | exturbātus | exturbāta | exturbātum | exturbātī | exturbātae | exturbāta | |
| genitive | exturbātī | exturbātae | exturbātī | exturbātōrum | exturbātārum | exturbātōrum | |
| dative | exturbātō | exturbātō | exturbātīs | ||||
| accusative | exturbātum | exturbātam | exturbātum | exturbātōs | exturbātās | exturbāta | |
| ablative | exturbātō | exturbātā | exturbātō | exturbātīs | |||
| vocative | exturbāte | exturbāta | exturbātum | exturbātī | exturbātae | exturbāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.