extinctus
Latin
Alternative forms
Etymology
Perfect passive participle of extinguō.
Participle
extīnctus m (feminine extīncta, neuter extīnctum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | extīnctus | extīncta | extīnctum | extīnctī | extīnctae | extīncta | |
| genitive | extīnctī | extīnctae | extīnctī | extīnctōrum | extīnctārum | extīnctōrum | |
| dative | extīnctō | extīnctō | extīnctīs | ||||
| accusative | extīnctum | extīnctam | extīnctum | extīnctōs | extīnctās | extīncta | |
| ablative | extīnctō | extīnctā | extīnctō | extīnctīs | |||
| vocative | extīncte | extīncta | extīnctum | extīnctī | extīnctae | extīncta | |
Descendants
References
- extinctus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- extinctus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- extinctus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.