exordiendus

Latin

Etymology

Future passive participle of exordiōr

Participle

exordiendus m (feminine exordienda, neuter exordiendum); first/second declension

  1. which is to be begun

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative exordiendus exordienda exordiendum exordiendī exordiendae exordienda
genitive exordiendī exordiendae exordiendī exordiendōrum exordiendārum exordiendōrum
dative exordiendō exordiendō exordiendīs
accusative exordiendum exordiendam exordiendum exordiendōs exordiendās exordienda
ablative exordiendō exordiendā exordiendō exordiendīs
vocative exordiende exordienda exordiendum exordiendī exordiendae exordienda
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.