exercitaturus

Latin

Etymology

Future active participle of exercitō

Participle

exercitātūrus m (feminine exercitātūra, neuter exercitātūrum); first/second declension

  1. about to exercise

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative exercitātūrus exercitātūra exercitātūrum exercitātūrī exercitātūrae exercitātūra
genitive exercitātūrī exercitātūrae exercitātūrī exercitātūrōrum exercitātūrārum exercitātūrōrum
dative exercitātūrō exercitātūrō exercitātūrīs
accusative exercitātūrum exercitātūram exercitātūrum exercitātūrōs exercitātūrās exercitātūra
ablative exercitātūrō exercitātūrā exercitātūrō exercitātūrīs
vocative exercitātūre exercitātūra exercitātūrum exercitātūrī exercitātūrae exercitātūra
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.