exclusief

Dutch

Pronunciation

  • (file)

Adjective

exclusief (comparative exclusiever, superlative exclusiefst)

  1. exclusive

Inflection

Inflection of exclusief
uninflected exclusief
inflected exclusieve
comparative exclusiever
positive comparative superlative
predicative/adverbial exclusief exclusiever het exclusiefst
het exclusiefste
indefinite m./f. sing. exclusieve exclusievere exclusiefste
n. sing. exclusief exclusiever exclusiefste
plural exclusieve exclusievere exclusiefste
definite exclusieve exclusievere exclusiefste
partitive exclusiefs exclusievers

Adverb

exclusief

  1. exclusively
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.