evitandus
Latin
Etymology
Future passive participle of ēvītō.
Participle
ēvītandus m (feminine ēvītanda, neuter ēvītandum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | ēvītandus | ēvītanda | ēvītandum | ēvītandī | ēvītandae | ēvītanda | |
| genitive | ēvītandī | ēvītandae | ēvītandī | ēvītandōrum | ēvītandārum | ēvītandōrum | |
| dative | ēvītandō | ēvītandō | ēvītandīs | ||||
| accusative | ēvītandum | ēvītandam | ēvītandum | ēvītandōs | ēvītandās | ēvītanda | |
| ablative | ēvītandō | ēvītandā | ēvītandō | ēvītandīs | |||
| vocative | ēvītande | ēvītanda | ēvītandum | ēvītandī | ēvītandae | ēvītanda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.