estigi

See also: estiĝi

Esperanto

Etymology

From esti (“to be”) +‎ -igi.

Verb

estigi (present estigas, past estigis, future estigos, conditional estigus, volitive estigu)

  1. to cause to arise

Conjugation

Conjugation of estigi
present past future
singular plural singular plural singular plural
tense estigas estigis estigos
active participle estiganta estigantaj estiginta estigintaj estigonta estigontaj
acc. estigantan estigantajn estigintan estigintajn estigontan estigontajn
passive participle estigata estigataj estigita estigitaj estigota estigotaj
acc. estigatan estigatajn estigitan estigitajn estigotan estigotajn
nominal active participle estiganto estigantoj estiginto estigintoj estigonto estigontoj
acc. estiganton estigantojn estiginton estigintojn estigonton estigontojn
nominal passive participle estigato estigatoj estigito estigitoj estigoto estigotoj
acc. estigaton estigatojn estigiton estigitojn estigoton estigotojn
adverbial active participle estigante estiginte estigonte
adverbial passive participle estigate estigite estigote
infinitive estigi imperative estigu conditional estigus
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.