esasperare

Italian

From Latin exasperāre, present active infinitive of exasperō.

esasperare

Conjugation of esasperare

person	singular			plural
infinitive	esasperare
auxiliary verb		avere	gerund		esasperando
present participle		esasperante	past participle		esasperato
person	first	second	third	first	second	third
indicative	io	tu	lui/lei, esso/essa	noi	voi	loro, essi/esse
present	esaspero	esasperi	esaspera	esasperiamo	esasperate	esasperano
imperfect	esasperavo	esasperavi	esasperava	esasperavamo	esasperavate	esasperavano
past historic	esasperai	esasperasti	esasperò	esasperammo	esasperaste	esasperarono
future	esaspererò	esaspererai	esaspererà	esaspereremo	esaspererete	esaspereranno
conditional	io	tu	lui/lei, esso/essa	noi	voi	loro, essi/esse
present	esaspererei	esaspereresti	esaspererebbe	esaspereremmo	esasperereste	esaspererebbero
subjunctive	che io	che tu	che lui/che lei, che esso/che essa	che noi	che voi	che loro, che essi/che esse
present	esasperi	esasperi	esasperi	esasperiamo	esasperiate	esasperino
imperfect	esasperassi	esasperassi	esasperasse	esasperassimo	esasperaste	esasperassero
imperative	—	tu	Lei	noi	voi	Loro
imperative		esaspera, non esasperare	esasperi	esasperiamo	esasperate	esasperino

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.