erloju

Basque

Etymology

From Old Catalan relotge, ultimately from Latin horologium; see more at reloj.

Noun

erloju

  1. clock
  2. watch, wristwatch

Declension

"erloju"
(inanimate noun) declension
indefinite singular plural
absolutive erloju erlojua erlojuak
ergative erlojuk erlojuak erlojuek
dative erlojuri erlojuari erlojuei
genitive erlojuren erlojuaren erlojuen
comitative erlojurekin erlojuarekin erlojuekin
causative erlojurentzat erlojuarentzat erlojuentzat
benefactive erlojurengatik erlojuarengatik erlojuengatik
instrumental erlojuz erlojuaz erlojuez
inessive erlojutan erlojuan erlojuetan
locative erlojutako erlojuko erlojuetako
allative erlojutara erlojura erlojuetara
terminative erlojutaraino erlojuraino erlojuetaraino
directive erlojutarantz erlojurantz erlojuetarantz
destinative erlojutarako erlojurako erlojuetarako
ablative erlojutatik erlojutik erlojuetatik
partitive erlojurik
-
-
prolative erlojutzat
-
-

Derived terms

  • erlojugile
  • erlojugintza
  • erlojupeko
  • erlojutegi
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.