eradicatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of ērādīcō.
Participle
ērādīcātus m (feminine ērādīcāta, neuter ērādīcātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | ērādīcātus | ērādīcāta | ērādīcātum | ērādīcātī | ērādīcātae | ērādīcāta | |
| genitive | ērādīcātī | ērādīcātae | ērādīcātī | ērādīcātōrum | ērādīcātārum | ērādīcātōrum | |
| dative | ērādīcātō | ērādīcātō | ērādīcātīs | ||||
| accusative | ērādīcātum | ērādīcātam | ērādīcātum | ērādīcātōs | ērādīcātās | ērādīcāta | |
| ablative | ērādīcātō | ērādīcātā | ērādīcātō | ērādīcātīs | |||
| vocative | ērādīcāte | ērādīcāta | ērādīcātum | ērādīcātī | ērādīcātae | ērādīcāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.