equitandus
Latin
Etymology
Participle
equitandus m (feminine equitanda, neuter equitandum); first/second declension
- which is to be ridden (on horseback)
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | equitandus | equitanda | equitandum | equitandī | equitandae | equitanda | |
| genitive | equitandī | equitandae | equitandī | equitandōrum | equitandārum | equitandōrum | |
| dative | equitandō | equitandō | equitandīs | ||||
| accusative | equitandum | equitandam | equitandum | equitandōs | equitandās | equitanda | |
| ablative | equitandō | equitandā | equitandō | equitandīs | |||
| vocative | equitande | equitanda | equitandum | equitandī | equitandae | equitanda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.