equinus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /eˈkʷiː.nus/, [ɛˈkᶣiː.nʊs]
Adjective
equīnus (feminine equīna, neuter equīnum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | equīnus | equīna | equīnum | equīnī | equīnae | equīna | |
| genitive | equīnī | equīnae | equīnī | equīnōrum | equīnārum | equīnōrum | |
| dative | equīnō | equīnō | equīnīs | ||||
| accusative | equīnum | equīnam | equīnum | equīnōs | equīnās | equīna | |
| ablative | equīnō | equīnā | equīnō | equīnīs | |||
| vocative | equīne | equīna | equīnum | equīnī | equīnae | equīna | |
References
- equinus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- equinus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- equinus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- equinus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.