epulatus
Latin
Etymology
Perfect participle of epulor
Participle
epulātus m (feminine epulāta, neuter epulātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | epulātus | epulāta | epulātum | epulātī | epulātae | epulāta | |
| genitive | epulātī | epulātae | epulātī | epulātōrum | epulātārum | epulātōrum | |
| dative | epulātō | epulātō | epulātīs | ||||
| accusative | epulātum | epulātam | epulātum | epulātōs | epulātās | epulāta | |
| ablative | epulātō | epulātā | epulātō | epulātīs | |||
| vocative | epulāte | epulāta | epulātum | epulātī | epulātae | epulāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.