enterigi

Etymology

From en- (“in”) +‎ tero (“earth, ground”) +‎ -igi.

Pronunciation

• IPA^(key): /enteˈriɡi/
• Hyphenation: en‧te‧ri‧gi

Verb

enterigi (present enterigas, past enterigis, future enterigos, conditional enterigus, volitive enterigu)

1. (transitive) to bury, inter

Conjugation

Conjugation of enterigi present past future singular plural singular plural singular plural tense enterigas enterigis enterigos active participle enteriganta enterigantaj enteriginta enterigintaj enterigonta enterigontaj acc. enterigantan enterigantajn enterigintan enterigintajn enterigontan enterigontajn passive participle enterigata enterigataj enterigita enterigitaj enterigota enterigotaj acc. enterigatan enterigatajn enterigitan enterigitajn enterigotan enterigotajn nominal active participle enteriganto enterigantoj enteriginto enterigintoj enterigonto enterigontoj acc. enteriganton enterigantojn enteriginton enterigintojn enterigonton enterigontojn nominal passive participle enterigato enterigatoj enterigito enterigitoj enterigoto enterigotoj acc. enterigaton enterigatojn enterigiton enterigitojn enterigoton enterigotojn adverbial active participle enterigante enteriginte enterigonte adverbial passive participle enterigate enterigite enterigote infinitive enterigi imperative enterigu conditional enterigus