emissurus
Latin
Etymology
Future active participle of ēmittō.
Participle
ēmissūrus m (feminine ēmissūra, neuter ēmissūrum); first/second declension
- about to emit
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | ēmissūrus | ēmissūra | ēmissūrum | ēmissūrī | ēmissūrae | ēmissūra | |
| genitive | ēmissūrī | ēmissūrae | ēmissūrī | ēmissūrōrum | ēmissūrārum | ēmissūrōrum | |
| dative | ēmissūrō | ēmissūrō | ēmissūrīs | ||||
| accusative | ēmissūrum | ēmissūram | ēmissūrum | ēmissūrōs | ēmissūrās | ēmissūra | |
| ablative | ēmissūrō | ēmissūrā | ēmissūrō | ēmissūrīs | |||
| vocative | ēmissūre | ēmissūra | ēmissūrum | ēmissūrī | ēmissūrae | ēmissūra | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.