eliciturus
Latin
Etymology
Future active participle of ēliciō.
Participle
ēlicitūrus m (feminine ēlicitūra, neuter ēlicitūrum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | ēlicitūrus | ēlicitūra | ēlicitūrum | ēlicitūrī | ēlicitūrae | ēlicitūra | |
| genitive | ēlicitūrī | ēlicitūrae | ēlicitūrī | ēlicitūrōrum | ēlicitūrārum | ēlicitūrōrum | |
| dative | ēlicitūrō | ēlicitūrō | ēlicitūrīs | ||||
| accusative | ēlicitūrum | ēlicitūram | ēlicitūrum | ēlicitūrōs | ēlicitūrās | ēlicitūra | |
| ablative | ēlicitūrō | ēlicitūrā | ēlicitūrō | ēlicitūrīs | |||
| vocative | ēlicitūre | ēlicitūra | ēlicitūrum | ēlicitūrī | ēlicitūrae | ēlicitūra | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.