elemei
Hungarian
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): [ˈɛlɛmɛʲi]
- Hyphenation: ele‧mei
Noun
elemei
- third-person singular (multiple possessions) possessive of elem
Declension
| Inflection (stem in long/high vowel, front unrounded harmony) | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| nominative | elemei | — |
| accusative | elemeit | — |
| dative | elemeinek | — |
| instrumental | elemeivel | — |
| causal-final | elemeiért | — |
| translative | elemeivé | — |
| terminative | elemeiig | — |
| essive-formal | elemeiként | — |
| essive-modal | elemeiül | — |
| inessive | elemeiben | — |
| superessive | elemein | — |
| adessive | elemeinél | — |
| illative | elemeibe | — |
| sublative | elemeire | — |
| allative | elemeihez | — |
| elative | elemeiből | — |
| delative | elemeiről | — |
| ablative | elemeitől | — |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.