efformandus
Latin
Etymology
Future passive participle of efformō.
Participle
efformandus m (feminine efformanda, neuter efformandum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | efformandus | efformanda | efformandum | efformandī | efformandae | efformanda | |
| genitive | efformandī | efformandae | efformandī | efformandōrum | efformandārum | efformandōrum | |
| dative | efformandō | efformandō | efformandīs | ||||
| accusative | efformandum | efformandam | efformandum | efformandōs | efformandās | efformanda | |
| ablative | efformandō | efformandā | efformandō | efformandīs | |||
| vocative | efformande | efformanda | efformandum | efformandī | efformandae | efformanda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.