eenvoudig

Dutch

Etymology

From Middle Dutch êenvoudich. Equivalent to een (one) + -voudig (fold).

Pronunciation

  • (file)

Adjective

eenvoudig (comparative eenvoudiger, superlative eenvoudigst)

  1. simple, plain

Inflection

Inflection of eenvoudig
uninflected eenvoudig
inflected eenvoudige
comparative eenvoudiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial eenvoudig eenvoudiger het eenvoudigst
het eenvoudigste
indefinite m./f. sing. eenvoudige eenvoudigere eenvoudigste
n. sing. eenvoudig eenvoudiger eenvoudigste
plural eenvoudige eenvoudigere eenvoudigste
definite eenvoudige eenvoudigere eenvoudigste
partitive eenvoudigs eenvoudigers

Synonyms

Derived terms

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.