ebriolatus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /eː.bri.oˈlaː.tus/, [eː.bri.ɔˈɫaː.tʊs]
Adjective
ēbriolātus (feminine ēbriolāta, neuter ēbriolātum); first/second declension
- tipsy (a little intoxicated)
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | ēbriolātus | ēbriolāta | ēbriolātum | ēbriolātī | ēbriolātae | ēbriolāta | |
| genitive | ēbriolātī | ēbriolātae | ēbriolātī | ēbriolātōrum | ēbriolātārum | ēbriolātōrum | |
| dative | ēbriolātō | ēbriolātō | ēbriolātīs | ||||
| accusative | ēbriolātum | ēbriolātam | ēbriolātum | ēbriolātōs | ēbriolātās | ēbriolāta | |
| ablative | ēbriolātō | ēbriolātā | ēbriolātō | ēbriolātīs | |||
| vocative | ēbriolāte | ēbriolāta | ēbriolātum | ēbriolātī | ēbriolātae | ēbriolāta | |
References
- ebriolatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- ebriolatus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- ebriolatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.