dychać

Polish

From Proto-Slavic *dyxati.

IPA^(key): /ˈdɨ.xat͡ɕ/

dychać impf

Conjugation of dychać impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		dychać
present tense	1st	dycham			dychamy
	2nd	dychasz			dychacie
	3rd	dycha			dychają
past tense	1st	dychałem	dychałam		dychaliśmy	dychałyśmy
	2nd	dychałeś	dychałaś		dychaliście	dychałyście
	3rd	dychał	dychała	dychało	dychali	dychały
future tense	1st	będę dychał¹	będę dychała¹		będziemy dychali¹	będziemy dychały¹
	2nd	będziesz dychał¹	będziesz dychała¹		będziecie dychali¹	będziecie dychały¹
	3rd	będzie dychał¹	będzie dychała¹	będzie dychało¹	będą dychali¹	będą dychały¹
conditional	1st	dychałbym	dychałabym		dychalibyśmy	dychałybyśmy
	2nd	dychałbyś	dychałabyś		dychalibyście	dychałybyście
	3rd	dychałby	dychałaby	dychałoby	dychaliby	dychałyby
imperative	1st	—			dychajmy
	2nd	dychaj			dychajcie
	3rd	niech dycha			niech dychają
active adjectival participle		dychający	dychająca	dychające	dychający	dychające
contemporary adverbial participle		dychając
impersonal past		dychano
verbal noun		dychanie
¹ or: będę dychać, będziesz dychać etc.

(to breathe):

(to pant):

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.