ducenarius
Latin
Etymology
From Latin ducēnī.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /du.keːˈnaː.ri.us/, [dʊ.keːˈnaː.ri.ʊs]
Adjective
ducēnārius (feminine ducēnāria, neuter ducēnārium); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | ducēnārius | ducēnāria | ducēnārium | ducēnāriī | ducēnāriae | ducēnāria | |
| genitive | ducēnāriī | ducēnāriae | ducēnāriī | ducēnāriōrum | ducēnāriārum | ducēnāriōrum | |
| dative | ducēnāriō | ducēnāriō | ducēnāriīs | ||||
| accusative | ducēnārium | ducēnāriam | ducēnārium | ducēnāriōs | ducēnāriās | ducēnāria | |
| ablative | ducēnāriō | ducēnāriā | ducēnāriō | ducēnāriīs | |||
| vocative | ducēnārie | ducēnāria | ducēnārium | ducēnāriī | ducēnāriae | ducēnāria | |
References
- ducenarius in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- ducenarius in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- ducenarius in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.