dubiosus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /du.biˈoː.sus/, [dʊ.bɪˈoː.sʊs]
Adjective
dubiōsus (feminine dubiōsa, neuter dubiōsum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | dubiōsus | dubiōsa | dubiōsum | dubiōsī | dubiōsae | dubiōsa | |
| genitive | dubiōsī | dubiōsae | dubiōsī | dubiōsōrum | dubiōsārum | dubiōsōrum | |
| dative | dubiōsō | dubiōsō | dubiōsīs | ||||
| accusative | dubiōsum | dubiōsam | dubiōsum | dubiōsōs | dubiōsās | dubiōsa | |
| ablative | dubiōsō | dubiōsā | dubiōsō | dubiōsīs | |||
| vocative | dubiōse | dubiōsa | dubiōsum | dubiōsī | dubiōsae | dubiōsa | |
Descendants
References
- dubiosus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- dubiosus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- dubiosus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.