dubbelzinnig

Dutch

Etymology

From dubbel (“double”) +‎ zin (“meaning”) +‎ -ig

Pronunciation

  • Audio(file)

Adjective

dubbelzinnig (comparative dubbelzinniger, superlative dubbelzinnigst)

  1. ambiguous

Inflection

Inflection of dubbelzinnig
uninflected dubbelzinnig
inflected dubbelzinnige
comparative dubbelzinniger
positive comparative superlative
predicative/adverbial dubbelzinnig dubbelzinniger het dubbelzinnigst
het dubbelzinnigste
indefinite m./f. sing. dubbelzinnige dubbelzinnigere dubbelzinnigste
n. sing. dubbelzinnig dubbelzinniger dubbelzinnigste
plural dubbelzinnige dubbelzinnigere dubbelzinnigste
definite dubbelzinnige dubbelzinnigere dubbelzinnigste
partitive dubbelzinnigs dubbelzinnigers —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.