doskonalić

Polish

From doskonały (“perfect”).

IPA^(key): /dɔ.skɔˈna.lʲit͡ɕ/

doskonalić impf (perfective udoskonalić)

Conjugation of doskonalić impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		doskonalić
present tense	1st	doskonalę			doskonalimy
	2nd	doskonalisz			doskonalicie
	3rd	doskonali			doskonalą
past tense	1st	doskonaliłem	doskonaliłam		doskonaliliśmy	doskonaliłyśmy
	2nd	doskonaliłeś	doskonaliłaś		doskonaliliście	doskonaliłyście
	3rd	doskonalił	doskonaliła	doskonaliło	doskonalili	doskonaliły
future tense	1st	będę doskonalił¹	będę doskonaliła¹		będziemy doskonalili¹	będziemy doskonaliły¹
	2nd	będziesz doskonalił¹	będziesz doskonaliła¹		będziecie doskonalili¹	będziecie doskonaliły¹
	3rd	będzie doskonalił¹	będzie doskonaliła¹	będzie doskonaliło¹	będą doskonalili¹	będą doskonaliły¹
conditional	1st	doskonaliłbym	doskonaliłabym		doskonalilibyśmy	doskonaliłybyśmy
	2nd	doskonaliłbyś	doskonaliłabyś		doskonalilibyście	doskonaliłybyście
	3rd	doskonaliłby	doskonaliłaby	doskonaliłoby	doskonaliliby	doskonaliłyby
imperative	1st	—			doskonalmy
	2nd	doskonal			doskonalcie
	3rd	niech doskonali			niech doskonalą
active adjectival participle		doskonalący	doskonaląca	doskonalące	doskonalący	doskonalące
passive adjectival participle		doskonalony	doskonalona	doskonalone	doskonaleni	doskonalone
contemporary adverbial participle		doskonaląc
impersonal past		doskonalono
verbal noun		doskonalenie
¹ or: będę doskonalić, będziesz doskonalić etc.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.